Rembertów
Rembertów

 Tak, jak w większości pozostałych dzielnic sąsiadujących ze Śródmieściem, w Rembertowie znajduje się sporo wolnych przestrzeni i terenów leśnych, które otaczają dzielnicę praktycznie ze wszystkich stron. Mała gęstość zaludnienia i rzadka zabudowa stwarza możliwości rozwoju obszarów pod budownictwo niskie i rekreacyjno-sportowe.

W Rembertowie jest dużo zieleni. Na ponad 30% ogólnej powierzchni dzielnicy rosną lasy.

Obszar między ulicami Marsa, Żołnierską i torami kolejowymi (Warszawa - Mińsk Mazowiecki) - z uwagi na unikatową roślinność - został uznany za rezerwat przyrody pod nazwą "Kawęczyn".

 www.warszawarembertow.pl


Historia Rembertów
Początek osady - późniejszego miasta Rembertowa - wiąże się z otwarciem, na trasie Warszawa-Terespol, wojskowej magistrali kolejowej. W 1888r. wykupiono tutejsze podmokłe i lesiste ziemie i przeznaczono je na poligon artyleryjski, wokół którego zaczęły stopniowo wyrastać domy prywatne m.in. strażników i drobnych handlarzy. Z czasem warszawiacy zaczęli traktować tereny Sulejówka, Wesołej, Rembertowa i Miłosnej jako miejsce wakacyjnego wypoczynku. Powstały więc domki letniskowe i infrastruktura terenowa.

Pierwsze zapiski o Rembertowie (w języku rosyjskim) pochodzą z 1915 r. Osada wciągnęła szybko w swoją orbitę sąsiednie folwarki: Zygmuntów, Karolówkę, Magenę i Grzybów. Pod koniec 1924 r. Rembertów liczył już 1500 osób i dość szybko się rozwijał. Inwestycję przyspieszyła znacznie reforma walutowa i utworzenie w 1927 r. Banku Gospodarstwa Krajowego, a modernizacja Warszawskiego Węzła Kolejowego, którego elektryfikację ukończono w 1933 r., spowodowała dalszy napływ ludności oraz szybki rozwój budownictwa mieszkaniowego.

Utworzenie w Starym Rembertowie w 1931 r. Centrum Wyszkolenia Piechoty - ośrodka szkolenia oficerów wszystkich rodzajów broni - zmieniło w zasadniczy sposób oblicze miasta. Drewniane, zbudowane jeszcze za cesarskich czasów obiekty, zaczęto zastępować wygodnymi willami i blokami dla kadry oficerskiej. W willi przy ówczesnej Al. J. Piłsudskiego (dziś al. Gen. A. Chruściela) mieszkał przebywający w Polsce w latach 1920- 1921 Charles de Gaulle.

W Rembertowie od początku przywiązywano dużą wagę do rozwoju kultury. Dzięki staraniom Towarzystwa Przyjaciół Wawra, Anina i Grochowa od 1937 r. ukazywał się miesięcznik społeczno-gospodarczy "Na Straży". Wydawano także "Wiadomości Rembertowskie" - czasopismo miejscowych organizacji społecznych i "Miesięcznik Parafialny" - omawiający sprawy kościelne i społeczne. Podczas okupacji konspiracyjnie ukazały się 32 numery tygodnika "Wiarus". Od lat dwudziestych działały dwa prywatne kina: "Mars" i "Srebrny Ptak". W tym ostatnim, w 1933 r. zainstalowano aparaturę dźwiękową i pod nazwą "Szarotka" kino dotrwało do lat 80. W 1923 r. powstał w Rembertowie pierwszy klub sportowy - "Rembertowianka", - do końca lat dwudziestych znany jako klub sportowy "Kadra". Jego zawodnicy zdobywali tytuły mistrzów Polski, a drużyna strzelecka w zawodach międzynarodowych w 1938 r. zajęła pierwsze miejsce.

Osada Rembertów do 31 marca 1939 r. administracyjnie należała do gminy Wawer. 1 kwietnia 1939 r. Rembertów uzyskał prawa miejskie. Zakończenie działań wojennych pozwoliło powołać 19 września 1944 r. Miejską Radę Narodową, która funkcjonowała do1957 r., kiedy Rembertów został przyłączony do Warszawyti stał się częścią dzielnicy Praga Południe. Od 1994 r. gmina Rembertów istnieje jako samodzielna jednostka administracyjna.


KALENDARIUM REMBERTOWSKIE
- 25.02.1831 r. - bitwa pod Olszynką Grochowską
- 01.04.1939 r. - nadanie praw miejskich osadzie Rembertów
- 16.10.1942 r. - publiczna egzekucja dziesięciu Polaków przy stacji kolejowej w Rembertowie
- 04.03.1944 r. - obrona radiostacji KG AK
- 21.05.1945 r. - rozbicie obozu więźniów NKWD w Rembertowie

Opracowanie pochodzi ze strony Urzędu Dzielnicy.
 

Imieniny:

dziś: Jana Danuty
jutro: Lucji Wilhelma

Wyszukaj w serwisie